Vrijdag
Vrijdagochtend was het zeer gezellig in de
day care. De kinderen waren spontaan beginnen zingen, de juf had de grote trom
gepakt en ze zijn allemaal samen beginnen dansen. Echt leuk om te zien. Zelfs
de hele kleine kindjes waren mee aan het doen. Ze zijn zeker een uur daaraan
bezig geweest. Dit is zo te zien de enige activiteit waar alle kindjes braaf samen
meedoen. Allemaal klappen op de maat (zoveel gevoel voor ritme al!), en één
voor één in de kring gaan dansen. Kindjes van 4 jaar kunnen al heel goed
schudden met hun poep :) .
Vrijdag was het ook de verjaardag van
Andiswa uit mijn huisje. Aan de vrijwilligers wordt er gevraagd geen cadeautje
te geven aan de jarige kindjes uit je
huisje, omdat niet iedereen dat doet. Dat is dan niet eerlijk tegenover de
Haideliehoo!
Het begint in te korten voor mij! Nog een weekje en een half en ik landt alweer in Schiphol! ik zal wel blij zijn om iedereen terug te zien en eens lekker thuis te zitten, maar ik zal de kindjes toch heel hard missen. Ik zou er toch wel een paar naar huis willen meenemen :).
Dinsdag
Dinsdagnamiddag zijn we met 5 tieners terug naar het shoppingcentrum gegaan om hun CV’s af te geven in de winkels die gezegd hadden dat ze wel nog iemand konden gebruiken. In de eerste drie winkels waren de mensen heel erg vriendelijk. Jammergenoeg hebbe we iets te luid ‘Amai, wat gaat het vlot vandaag!’ gezegd. De volgende winkel dat we binnen gingen vroeg de mevrouw of de jongeren al werkervaring hebben. Ik vertelde haar wat over hun eerdere jobs, waarop ik een antwoord krijg: ‘Jah, als ze al zelf niet kunnen antwoorden, dan moeten ze hier zeker niet komen werken.’ Dus wij duwden snel de jongeren naar voren: ‘komaan,
Hoi iedereen!
Vandaag maar een kort berichtje, aangezien ik pas dinsdag mijn vorig op intenet gezet heb.
Jamina en ik komen juist terug van de special school. 2 kinderen van MOP zitten daar op school. We zijn de hele ochtend meegeweest en hadden ook een knutselactiviteit voorbereid. In het begin vonden we het wel moeilijk om iets voor te bereiden. We wisten niet wat de kinderen aankonden en wat ze gewoon waren. Wanneer we 's morgens aankwamen, moesten alle kinderen in 1 klas en begonnen ze samen te zingen en dansen. Het klonk echt mooi, met meerstemmigheid en al.
Vrijdag
In het begin van onze stage werd ons door Gaby gevraagd of wij 2 kindjes uit de day care wilden begeleiden. Ze zijn al 5 a 6 jaar, moeten volgend jaar naar het eerste leerjaar, maar kunnen nog altijd niet tellen. Blijkbaar zijn ze opgegroeid in een omgeving waar ze heel weinig 'uitlokking' hebben gekregen. Er wordt gezegd dat 'hun hoofden leeg zij' , ze weten echt van niets. Gaby vroeg of Jamina en ik dit op ons wilden nemen, aangezien wij 2 maanden blijven. Jammergenoeg hebben wij, door de hepatitis en door de vakantie, die kindjes een maand niet gezien. Vandaag hebben we ze eindelijk voor de eerste keer gezien! Vanaf maandag beginnen we met ze apart te nemen, en hen proberen te helpen waar het kan. We zullen ook proberen zo veel mogelijk bijhouden, zodat de volgende vrijwilligers kunnen doorgaan waar wij gestopt zijn.
Donderdag
’s avonds ben ik, zoals gewoonlijk, naar ‘mijn’ huisje geweest om de kindjes te wassen en de huismoeder met allerlei dingen te helpen. Ik begin echt graag te gaan naar mijn huisje. De huismoeder is nog steeds een schat (bijna iedere keer als ik naar huis ga, zegt ze: Thank you, sweetie, for all your work! I love you!’) en de kindjes begin ik ook al heel wat beter te kennen. Sanele, de jongste van allemaal, is een jongetje van 4. Het is altijd vrolijk en zingt ook heel (soms een beetje te) graag. Zijn lievelingsliedje is waka waka. Iedere keer als ik hem in bad steekt (zijn lievelingshobby, samen met tanden poetsen :) ), begint hij zijn waka waka-liedje te zingen. Het is echt een plezier om hem te kunnen wassen! Zelfs tijdens het tandenpoetsen en tijdens het eten, vindt hij de tijd om te zingen.
Vrijdag
Koekoek!
Deze week hebben we maandag-en dinsdagavond girlsnight
gehouden. Eerste avond voor 8 tot 12 jaar, tweede avond voor 13 en ouder. We
hadden met de vrijwilligers nagellak, make-up en onze eigen kleren klaargelegd
in de theatre room. Wanneer de meisjes binnenkwamen, mochten ze eerst kleren
uitkiezen, dan hun nagels en hun haar laten doen en dan make-up. Het was echt
fantastisch om die meisjes te zien. Ze waren zo enthousiast! Vooral de oudere
meisjes deden combinaties van onze kleren aan waarvan wij dachten: waauw, wij
hadden nooit gedacht dat die kleren tezamen zo mooi zijn. Nadat ze helemaal opgemaakt waren, hebben we
een fotoshoot georganiseerd. Ze zagen er echt allemaal professionals uit :) met
zo’n mooie echte Afrikaanse air over hen.
Hoi!
Woensdag was Marlous, een
medevrijwilligster, jarig en zij besloot om als creatieve activiteit cakejes
versieren te doen. Het was een erg leuke activiteit en bracht erg plakkerige en
grappige smoelen bij de kinderen teweeg (zie foto’s).
Op vrijdagavond vertrokken 3 van de
vrijwilligers naar het Hluhluwepark, waar ze op safari gingen. Jamina en ik
hadden ook erg graag meegegaan, maar we besloten om pas volgende maand te gaan,
omdat er anders bijna geen vrijwilligers voor de kindjes in het weekend
overbleven.
Wij hebben wel vrijdagnacht voor Gaby en
Hannah in de infirmerie moeten invallen. Zij zaten er een beetje door, omdat ze
constant bij die 10 kinderen moeten blijven, waardoor Jamina en ik vrijdagnacht
hebben blijven slapen en zaterdagnacht Marlous en Caren. We zagen het eerst nog
Hallo allemaal!
De tweede week is al half voorbij, en het is al heel erg druk geweest. Doordat de hepatitis A epidemie blijft duren, is het nu heel erg druk in Hannah’s (de verpleegster) huisje. De zwakste kinderen (kinderen met hiv), verblijven nu bij haar, zodat ze heel erg goed opgevolgd kunnen worden en ze zeker geen te vet eten krijgen. Dat zijn tot nu toe 10 kinderen. Doordat ze de hele dag in en rond dat huisje moeten spelen, zonder in contact te komen met andere kinderen, is het altijd erg hectisch in het verpleegstershuis. Daarom heeft Hannah ’s avonds het heel erg druk. We zijn al een aantal avonden daar moeten gaan helpen. Gelukkig voelen de kinderen zich niet echt ziek.
Zo, onze eerste week zit er al op! De tijd is gevlogen, want er is hier zoveel te doen. Na een paar eerste kennismakings- en verkenningsdagen, zijn we begonnen met het echte werk. Een van de taken die we met de vrijwilligers aan begonnen zijn, is het verhuizen van het ‘babykot’. De ruimte waar de baby’s momenteel overdag zitten, is echt enorm klein en vuil. Een beetje verder staat een ruimte vrij waar een heleboel mooi en minder mooi speelgoed in dozen zit. We hebben al die dozen omgekieperd, alles gesorteerd wat bruikbaar en niet bruikbaar was, en de bruikbare dingen heel goed gewassen. Veel werk! Wanneer alle dozen echt naar buiten zijn gedragen, kunnen de baby’s eindelijk in een deftigere, grotere en mooiere ruimte.
Maandag zijn we dan eindelijk aangekomen bij Mother of Peace, waar we 2 maanden zullen verblijven voor onze stage. De eerste dagen waren vooral kennismakingsdagen, dus het echte werk zou vandaag moeten beginnen. Straks staat een aidstraining op het programma.
Mother of Peace is dus een weeshuis/huis voor kindjes niet om de een of andere reden niet thuis kunnen wonen. Momenteel aitten er rond de 75 kindjes. Er zijn een tiental huisjes waar elk 6 tot 8 kindjes wonen met 1 huismoeder. We hebben elk een huisje toegewezen gekregen, waar we de huismoeder kunnen helpen met het wassen en in bed stoppen van de kindjes of met hen gewoon wat aandacht te geven. Gisteren heb ik voor de eerste keer mijn huismoeder ontmoet, en het is een echte schat! (knuffels inbegrepen!)
Na héél lang geen internet te hebben, kunnen we eindelijk onze volgende blogs op internet zetten:
05/09/2010
Hallo allemaal!
Onze kamergenoot, Steve, had ons vandaag besmet met zijn ‘luiheidsvirus’. We besloten om op ons gemakje het Victoria & Albert Waterfront te gaan bezoeken, de enige wijk die we in Kaapstad nog niet gezien hadden. V&A Waterfront is de gezellige haven van Kaapstad met tal van winkeltjes. In het eerste winkeltje dat we tegenkwamen, besloten we om wat (44!) postkaartjes te kopen. Enige detail: niemand van ons heeft de adressen van vrienden en familie mee. Maar geen paniek, ze komen ooit op één of andere manier wel toe J. Doordat het zondag was, was er heleboel animatie aan het Waterfront. Een heleboel lokale muziekgroepjes traden er op en ook een paar acrobaten. Heel gezellig, waardoor we dan ook onze hele dag daar hebben gespendeerd.
06/07/2010

Naam: Lore Defossez
Leeftijd: 23
Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 13 sep 2010 tot 06 nov 2010
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
